تونل انتقال آب سبزکوه با قطر نهایی 4.5 متر و طول تقریبی 11 کیلومتر به منظور انتقال 90 میلیون متر مکعب آب در سال از حوزه سبزکوه به سد چغاخور در استان چهارمحال و بختیاری و در حدود 80 کیلومتری جنوب شهرکرد قرار دارد. با توجه به طول زیاد تونل و لزوم اجرای سریع و ایمن آن، استفاده از روش حفاری مکانیزه با TBM در اولویت قرار گرفته است که پس از مطالعات و بررسی های انجام شده در خصوص مشخصات ژئومکانیکی و زمین شناسی مسیر تونل TBM دو سپری برای حفاری آن پیشنهاد شده است. به علت عبور تونل از توده های سنگی ضعیف، گسله و خرد شده که تحت روباره زیادی قرار دارند، وقوع پدیده مچاله شوندگی در طی حفاری تونل سبزکوه محتمل است که در صورت شدید بودن همگرایی های حاصل از این پدیده مشکلات قابل توجهی مانند گیر افتادن کله حفار و یا سپر در ناحیه ماشین و نیز آسیب رسیدن به پوشش سگمنتی تونل در ناحیه پشتیبانی TBM رخ خواهد داد. برای جلوگیری از گیر افتادن سپر TBM و کاهش فشار وارده از جانب سنگ به پوشش سگمنتی، نظر گرفتن اضافه حفاری به میزان بهینه ضروری است. در این مطالعه با استفاده از روش های تجربی و تحلیلی، رفتار مچاله شوندگی توده های سنگی مسیر تونل انتقال آب سبزکوه بررسی شده و در نهایت با استفاده از تحلیل عددی، میزان اضافه حفاری بهینه برای TBM دوسپری تعیین شده است.